HISTORYCZNA KONIECZNOŚĆ

Pokojowe współistnienie pojmowane jest zatem jako historyczna, obiektywna konieczność w okresie przejścia od kapitalizmu do socjalizmu. Z tej pozy­cji podlegają krytyce poglądy, które traktują poko­jowe współistnienie jako instrument związany z do­raźnymi celami politycznymi. Tak więc Zadorożnyj zarzuca Stalinowi „subiektywistyczne podejście do zagadnienia pokojowego współistnienia”, ponieważ pojmował on pokojowe współistnienie jako cza­sowy stan pokoju, jako kategorię w znacznej mierze subiektywnego planu, a nie jako historyczną pra­widłowość. W jego wykazie zasad pokojowego współ­istnienia nie figuruje wyrzeczenie się wojny i uży­cia siły w stosunkach międzynarodowych. Pokojowe współistnienie jest „specyficzną formą I walki klasowej”, która pojawiła się po wkroczeniu na arenę światową państw socjalistycznych. Forma ta „pozwala klasie robotniczej i jej sojusznikom roz­grywać klasowe bitwy przeciw imperializmowi na platformie najwygodniejszej dla wszystkich naro­dów”.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.