Category: Bezpieczeństwo międzynarodowe

NIEZBĘDNA PODSTAWA

Dotyczy to szcze­gólnie państw pokolonialnych, dla których suwe­renność jest „niezbędną podstawą działania oraz źródłem godności i szacunku”. Trudno zatem zgo­dzić się z poglądem zwolenników państwa świato­wego, którzy traktują powstanie wielu nowych państw suwerennych jako „ostatnie orgiastyczne tchnienie przed śmiercią i transfiguracją”, a nie ja­ko ważny element współczesnej rzeczywistości.Wysuwane są również propozycje stworzenia federacji państw w określonych regionach czy też na poszczególnych kontynentach (np. federacji ogólno­europejskiej), które pozwalałyby na istnienie dotychczasowych państw, z tym jednak, że istotne kompetencje państwowe, nie tylko w zakresie utrzy­mania bezpieczeństwa międzynarodowego i pokoju, ale również w dziedzinie gospodarczej, przeszłyby | do organów federacji. Tego rodzaju propozycje zmie­rzają do tworzenia form przejściowych między obec­ną strukturą polityczną świata a formą państwa światowego, które miałoby powstać w nie określo­nej bliżej przyszłości.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

POKOJOWE WSPÓŁISTNIENIE

Trzecie z kolei stanowisko to koncepcja pokojo­wego współistnienia państw o różnych ustrojach. Według tej koncepcji, która jest do pewnego stop­nia antytezą dwóch poprzednich, prawo międzyna­rodowe może istnieć i rozwijać się mimo różnic ideo­logicznych i ustrojowych. Odmienność poglądów na istotę prawa i jego funkcje nie oznacza bowiem, że nie mogą istnieć normy prawne uznawane przez państwa za obowiązujące. Państwa — jak powiada prof. Tunkin — mogą głęboko różnić się co do istoty norm prawa międzynarodowego, ale zgadza­jąc się na wprowadzenie takiej lub innej jego nor­my nie uzgadniają problemów ideologicznych ani też poglądów co do tego, czym jest prawo między­narodowe, lecz regułę postępowania. Podobnie wy­powiada się P. Bastid, twierdząc, że w stosunkach Wschód—Zachód oba obozy mimo diametralnie prze­ciwstawnych poglądów na prawo międzynarodowe uznają je za obowiązujące. 

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

WPŁYW RÓŻNIC IDEOLOGICZNYCH

Mówiąc o wpływie różnic ideologicznych na roz­wój współpracy międzynarodowej, trzeba stwierdzić, że różnice te niewątpliwie stanowią przeszkodę w rozwoju tej współpracy na poszczególnych odcin­kach, nie pozwalając na bardziej ścisłe powiązania państw o różnych ustrojach w organizmy typu in­tegracyjnego; nie są one jednak absolutną przeszko­dą we współpracy międzynarodowej, zwłaszcza w dziedzinach, w których w równej mierze zaintereso­wane są państwa różnych obozów ideologicznych, jak np. w zapewnieniu pokoju, który staje się ko­nieczną formą organizacyjną naszego naukowo-tech­nicznego stulecia, lub w rozwoju współpracy gospo­darczej na zasadzie wzajemnych korzyści.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

KONCEPCJA POKOJOWEGO WSPÓŁISTNIENIA

Koncepcja pokojowego współistnienia nie oznacza konserwatywnego poglądu, jakoby stosunki między­narodowe nie wymagały zmian o charakterze bar­dziej zasadniczym i jakoby zasady prawa między­narodowego — wykształcone w poprzednich okre­sach historii — stanowiły w pełni zadowalającą podstawę rozwiązania głównych problemów naszych czasów. Jest ona koncepcją dynamiczną, związaną ściśle z przeobrażeniami czasów współczesnych, któ­rych rezultatem było powstanie państw socjalistycz­nych, a także dekolonizacja Azji i Afryki, co na­dało społeczności międzynarodowej charakter inny niż w przeszłości. Koncepcja pokojowego współistnienia wymaga szerszego omówienia, a w szczególności przedsta­wienia jej aspektów historycznych, politycznych i prawnych.

 

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

GENEZA I ROZWÓJ

Zacznijmy od genezy i rozwoju idei pokojowego współistnienia.W dyskusjach nad koncepcją pokojowego współ­istnienia odwoływano się wielokrotnie do mniej lub bardziej odległych analogii historycznych. Szcze­gólnie dwa układy stosunków międzynarodowych z przeszłości służyły jako przykład pokojowego współ­istnienia. Były to stosunki między państwami chrześ­cijańskimi i państwami islamu po zakończeniu wy­praw krzyżowych oraz stosunki między państwami katolickimi i państwami protestanckimi po zakoń­czeniu wojen religijnych. Nawiązując do współ­istnienia chrześcijaństwa z islamem powoływano się na słynny traktat francusko-turecki z 1535 r., za­warty zaledwie kilka lat po nieudanych próbach wznowienia przez papieża wypraw krzyżowych. Argumentację tej decyzji zawiera pismo króla Fran­ciszka I do papieża: „Błędy ludzi i ich niedosko­nałość nie pozwalają na zjednoczenie się w tej samej religii, ale różnica kultu, jak również zwy­czajów, nie niszczy naturalnej społeczności ludzkiej.”

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

FAZY ROZWOJOWE

Zasadę współistnienia w stosunkach między pań­stwami katolickimi i protestanckimi podjął już trak­tat w Augsburgu (1555), była nią zasada cuius regio, eius religio. Mechanizm działania tej zasady okreś­lono w traktatach westfalskich z 1648 r. Postano­wienia traktatów dopuszczały książąt obu wyznań do rządów w cesarstwie, przeciwko czemu protesto­wał papież.Dalej idących analogii między dawnymi a obec­nymi czasami dopatruje się historyk włoski Tosca- no. W swych rozważaniach usiłuje on nie tylko wskazywać podobieństwa, ale formułować pewne prawidłowości rozwojowe, a nawet zalecenia w tym zakresie. Założeniem, na którym opiera całość swego rozumowania, jest porównanie sporów ideologicz­nych naszych czasów ze sporami religijnymi w prze­szłości. Każdy ruch religijny — stwierdza Toscano  ma dwie fazy rozwojowe.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

NIEMOŻLIWY KOMPROMIS

U narodzin — cechuje go uniwersalność, ta zaś stwarza maksimum możliwości ekspansji, ale jednocześnie prowadzi do wojen re­ligijnych. W tej fazie rozwoju kompromis jest nie­możliwy. Natomiast drugą fazę rozwojową charak­teryzuje Toscano jako fazę współistnienia: „Jest to okres, w którym nie wprowadzając żadnych zmian do pierwotnych dogmatów — zwolennicy dwóch re- ligii widzą możliwość współistnienia bez walki po­łączonej z użyciem przemocy.” Wymaga to jednak stwierdzenia przez obie strony, że nie jest możliwe pochłonięcie jednej z nich przez drugą oraz poczu­cia względnego bezpieczeństwa. Jako wskazania na okres przejściowy między pierwszą a drugą fazą autor postuluje: „Nie wyrzekać się zasad”, „umocnić wiarę, by przeciwnik nie miał wątpliwości”, „za­pewnić wolny przepływ ludzi”. 

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

WYKAZANE RÓŻNICE

Również autorzy krajów socjalistycznych intere­sują się historią rozwoju idei współistnienia. Prof. Bartos w referacie wygłoszonym na zjeździe Stowa­rzyszenia Prawa Międzynarodowego w Dubrowniku w 1956 r. pod tym kątem widzenia oceniał poszcze­gólne epoki. Stosunki starożytnego Rzymu z inny­mi państwami były zaprzeczeniem idei współistnie­nia. Początków idei pokojowego współistnienia do­patrywał się w kapitulacjach, jakie król francuski Franciszek I zawarł z sułtanem tureckim Solimanem Wspaniałym, i w traktatach westfalskich. Prof. Bar- toś uważał jednak, że to zaobserwowane w historii pokojowe współistnienie nie było współistnieniem czynnym, jakiego potrzebuje świat współczesna. Na różnice pomiędzy współistnieniem w dawnych epokach a nowoczesną koncepcją pokojowego współ­istnienia wskazują również prawnicy radzieccy.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

W CZASIE REWOLUCJI

Według Korowina w okresie feudalizmu chodziło o współistnienie państw o podobnej strukturze spo­łecznej, a różnych ideologiach (np. muzułmańskie i chrześcijańskie monarchie absolutne). W czasie re­wolucji francuskiej burżuazyjne państwo współ­istniało z feudalnym otoczeniem. W naszych cza­sach problem ten sprowadza się z kolei do zabezpie­czenia i rozwoju pokojowego współistnienia i współ­zawodnictwa między państwami należącymi do świa­towego systemu socjalizmu z jednej strony, a ka­pitalizmu — z drugiej. Prof. Tunkin wymienia dwie istotne cechy, jakie odróżniają dzisiejszą kon­cepcję pokojowego współistnienia od jej historycz­nych pierwowzorów. Jedną z tych cech jest od­mienność układu międzynarodowego epoki atomo­wej, w którym to układzie wojna nie może być jed­nym ze sposobów rozstrzygania sporów międzyna­rodowych bez zagrożenia dalszemu istnieniu rodza­ju ludzkiego.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂