Category: Bezpieczeństwo międzynarodowe

OD WIEKÓW

W ten sposób w XVII wieku przeszkodzono Ludwi­kowi XIV w uzyskaniu hegemonii Francji w Euro­pie, podobnie po zwycięstwach napoleońskich wszy­stkie niemal państwa europejskie sprzymierzyły się przeciwko Napoleonowi doprowadzając do jego klę­ski. Zasadą równowagi sił kierowano się również przy rozbiorach Polski. Znalazła ona wyraz w wielu układach międzynarodowych traktujących o sferze wpływów na obszarze Afryki i Azji. Wymienił ją już w 1713 r. traktat zawarty w Utrechcie (iustum potentiae aequilibrium), w którym dokonano po­działu posiadłości hiszpańskich między Habsburgów i Burbonów. Voltaire upatrywał wyższość nowej hi­storii nad starożytną w tym, że uczy ona równo­wagi politycznej. Od XV wieku zawsze były tworzo­ne koalicje przeciwko państwu zbyt potężnemu; sy­stem równowagi sił nie był znany starożytnym i dla­tego Rzymianie dysponując armią górującą nad armiami innych narodów byli w stanie pokonywać je po jednemu od Tybru aż po Eufrat.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

RÓWNOŚĆ SIŁ

Zasada równowagi sił była jakby uzupełnieniem politycznym prawnej zasady równości państw, jaka wykształciła się jednocześnie z zasadą suwerenności u schyłku średniowiecza. O ile bowiem zasada rów­ności państw głosiła, że państwa suwerenne są rów­ne wobec prawa, to zasada równowagi sił zmierzała do tego, by w rzeczywistości nie były one zbyt nie­równe, to znaczy, by jedno mocarstwo nie wyra­stało nadmiernie potęgą ponad inne państwa, gdyż tego rodzaju nierówność mogłaby doprowadzić do hegemonii politycznej tego mocarstwa, trudnej do pogodzenia z zasadą równości prawnej.Zasada równowagi sił także w naszym stuleciu odegrała niemałą rolę, oddziałując na decyzje poli­tyczne poszczególnych mocarstw. Dotyczy to w szcze­gólności mocarstw anglosaskich. Tradycyjna polity­ka brytyjska prowadzona wobec państw kontynentu europejskiego nie chciała dopuścić do sytuacji, w której jedno mocarstwo sprawowałoby hegemonię nad kontynentem europejskim — stosownie do de­wizy Henryka VIII: cui adhaereo — praeest.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

WYRAZ POLITYKI

Wy­razem tej polityki było organizowanie w pierwszych latach XIX wieku koalicji przeciwko Napoleonowi, przystąpienie do I wojny światowej, aby przeciw­stawić się dominacji Niemiec w Europie, a bezpo­średnio po wojnie przeciwstawianie się francuskim planom rozciągnięcia wpływów nad krajami Europy Środkowej i Wschodniej (m.in. przez niedopuszcze­nie do zbytniego osłabienia Niemiec, czym byłoby odebranie im i przyłączenie do Polski Górnego kląska i Gdańska). Warto przypomnieć, że w okre­sie polityki izolacjonistycznej tego kraju — przed 1 wojną światową — prezydent Stanów Zjednoczo­nych Theodore Roosevelt w rozmowie z ambasado­rem niemieckim Eckardsteinem w 1911 r. formuło­wał zasady polityki zagranicznej swego kraju w na­stępujących słowach: „Jak długo udaje się Anglii utrzymywać równowagę w Europie nie tylko co do zasady, ale również w rzeczywistości, tak długq sytuacja jest dobra.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

Z INNEJ PRZYCZYNY

Gdyby jednak z tej lub innej przyczyny jej się to nie udawało, Stany Zjednoczone byłyby zmuszone przywrócić tę równowagę, bez względu na to, przeciwko któremu krajowi lub gru­pie krajów miałyby skierować swe kroki.” Wzgląd na utrzymanie równowagi sił wśród państw europejskich był niewątpliwie brany pod uwagę przez polityków amerykańskich przy podejmowaniu decyzji o przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do I i do. II wojny światowej. Zdaniem niektórych autorów amerykańskich polityka Stanów Zjedno­czonych po II wojnie światowej miała wymagać utrzymania równowagi sił w Europie i w Azji, m.in, zrównoważenia sił Niemiec i Związku Radzieckiego oraz sił Japonii i Chin.2 Inni autorzy zaliczają za­sadę równowagi sił do „najstarszych i najbardziej trwałych technik operowania potęgą”, a odstępstwo od tej zasady w początkowym okresie działalności Ligi Narodów uważają za „przejaw myśli utopij­nej w dziedzinie stosunków międzynarodowych.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

W OBECNEJ OCENIE

Także w ocenie obecnej sytuacji międzynarodowej nie brak na Zachodzie autorów, którzy traktują sy­stem równowagi sił jako jedyną realistyczną możli­wość utrzymania pokoju, jakkolwiek przyznają, że „ideologiczna popularność zasady zbiorowego bez­pieczeństwa” spełnia pożyteczną rolę w stosunkach międzynarodowych.W związku z wizytą wicepremiera Teng Siao- -Piinga w Waszyngtonie w 1978 r. i nawiązaniem stosunków między Stanami Zjednoczonymi a ChRL w 1979 r. — Sekretarz Stanu C. Vance oświadczył, że spotkanie prezydenta Cartera z wicepremierem chińskim „zwiększy szanse utrzymania równowagi między USA, Japonią, Chinami i ZSRR”. Poprzedni Sekretarz Stanu Kissinger uważał za swe zadanie „kształtowanie globalnej równowagi” i „oczyszcze­nie polityki zagranicznej z sentymentów”, twierdząc że „detente nie może zastąpić równowagi sił, może tylko wynikać z równowagi sił”.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

OCENA FUNKCJI POLITYCZNYCH

W ocenie funkcji politycznych, jakie spełniała za­sada równowagi sił w ciągu historii, słusznie zwró­cono uwagę, że funkcja ta nie polegała jedynie na zapobieganiu wojnom, ale że wielokrotnie wszczy­nano wojny, „aby stworzyć lub przywrócić równo­wagę sił”, że okresy historii, w których zasada ta dominowała, były okresami wojen i że niejedno­krotnie w historii system hegemonii prowadził do zapewnienia pokoju. Dodać należy, że zasada rów­nowagi sił utrudniała niejednokrotnie pozostawanie państw sąsiadujących w dobrosąsiedzkich stosun­kach trwałego pokoju: przyjmowano bowiem jako założenie polityki zagranicznej, że sąsiedzi są po­tencjalnymi wrogami, a „sąsiedzi naszych sąsiadów są naszymi przyjaciółmi”.Dopiero na przełomie wieków XIX i XX pojawia­ją się tendencje do zastąpienia klasycznego systemu bezpieczeństwa innym systemem. Znajdują one wy­raz w dążeniach do ograniczenia swobody państw w posługiwaniu się wojną jako instrumentem poli­tyki, a także w postulatach zmierzających do reduk­cji zbrojeń.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

UKSZTAŁTOWANIE PRZEKONANIA

Na ukształtowanie się przekonania, że tradycyjny system bezpieczeństwa nie odpowiada potrzebom współczesności i że konieczne są wysiłki zmierzające do wyeliminowania wojen z życia mię­dzynarodowego — złożyły się różne czynniki, takie jak postęp w technice, który sprawił, że wojny sta­ły się znacznie bardziej krwawe i coraz bardziej kosztowne, dążenie do uniknięcia wydatków na zbrojenia, które coraz dotkliwiej obciążają budżety państw, podniesienie się poziomu oświaty ludności wraz z postępującym procesem demokratyzacji. Wy­siłki te, bynajmniej nie uwieńczone sukcesem, sta­nowią jeden z węzłowych problemów naszego stule­cia, które nazwano „wiekiem zorganizowanej walki przeciwko wojnie”.Po I wojnie światowej utworzono Ligę Narodów. Statut jej oparto na zasadzie zbiorowego bezpieczeń­stwa. Art. 10 tego statutu (Paktu Ligi Narodów) głosił, że członkowie Ligi zobowiązują się szanować i chronić przed wszelką napaścią z zewnątrz całość terytorialną i niezależność polityczną wszystkich członków Ligi.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

ZBIOROWE BEZPIECZEŃSTWO

W następnym artykule stwierdzono wyraźnie, że wszelka wojna lub groźba wojny — niezależnie od tego, czy dotyczy bezpośrednio jed­nego z członków Ligi, czy nie — interesuje całą Ligę i że Liga powinna przedsięwziąć wszelkie środ­ki zdolne skutecznie zapewnić pokój.W zakresie ograniczenia prawa państw do pro­wadzenia wojen jeszcze dalej poszły te państwa, które zawarły w 1928 r. pakt paryski (zwany pak­tem Kellogga). W pakcie tym układające się strony potępiają uciekanie się do wojny jako sposobu za­łatwiania sporów międzynarodowych i wyrzekają się jej jako narzędzia polityki w swych wzajem­nych stosunkach oraz uznają, że wszystkie spory i konflikty między nimi — bez względu na ich na­turę i pochodzenie — winny być rozstrzygane wy­łącznie za pomocą środków pokojowych. System zbiorowego bezpieczeństwa stworzony w  obrębie Ligi Narodów nie istniał długo.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

ZIELONE ŚWIATŁO DLA EKSPANSJI

Jego pod­stawowe założenia już w 1925 r. podważone zostały i przez układy lokarneńskie, w których mocarstwa zachodnie zagwarantowały Francji i Belgii wschod­nie granice, dając tym samym do zrozumienia, że inni członkowie Ligi Narodów nie mogą liczyć na podobną gwarancję swych granic. W ten sposób za­palone zostało zielone światło dla ekspansji Niemiec na wschód i południowy wschód. Późniejsze lata działalności Ligi Narodów wskazują, że system bezpieczeństwa zbiorowego przewidziany w Pakcie Ligi nie zdał egzaminu; nie zdołano udaremnić agre- j sji Japonii przeciwko Chinom (1931), Włoch prze­ciwko Albanii (1935) i Abisynii (1936), a wreszcie I Niemiec przeciwko Polsce (1939). Po II wojnie światowej podpisana została Karta Narodów Zjednoczonych, w której państwa zobo­wiązały się nie używać siły w swych stosunkach z innymi państwami, nie zagrażać niepodległości ja­kiegokolwiek państwa i jego całości terytorialnej, a spory rozstrzygać środkami pokojowymi (art. 2).

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂