Author Archive

DALSZY ELEMENT

Dalszym bardzo istotnym elementem stosunków mię­dzy państwami europejskimi jest fakt, że państwa Europy Zachodniej, aby zapewnić sobie bezpieczeń­stwo, weszły w sojusz z państwami Ameryki Pół­nocnej, Stanami Zjednoczonymi oraz Kanadą i po­zostają w tym sojuszu już od z górą ćwierć wieku.Oba supermocarstwa światowe: Związek Radziecki i Stany Zjednoczone, zaciągnęły daleko idące zobo­wiązania o charakterze wojskowym i politycznym w stosunku do określonych państw europejskich, a w konsekwencji — sprawa bezpieczeństwa w Europie jest ściśle związana z kształtowaniem się wzajemnych stosunków między tymi supermocar­stwami, a także z całokształtem stosunków między państwami socjalistycznymi i państwami kapitali­stycznymi, w których oba wymienione supermocar­stwa sprawują swego rodzaju polityczne przywódz­two.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

ISTNIEJĄCY STAN RZECZY

W rezultacie, sprawy bezpieczeństwa i współ­pracy w Europie ze względu na wymienione wyżej specyficzne cechy wykraczają swym charakterem i znaczeniem poza granice Europy i są związane silnie z węzłowymi problemami współpracy w skali światowej.Istniejący stan rzeczy w Europie, wykazujący tyle cech szczególnych, unikalnych w porównaniu z in­nymi kontynentami, powinien stanowić punkt wyj­ścia wszelkich rozważań na temat bezpieczeństwa europejskiego. Pierwsza możliwość to zawarcie układu w spra­wie ogólnoeuropejskiego systemu bezpieczeństwa z jednoczesną likwidacją istniejących sojuszów NATO i Układu Warszawskiego. W nowym układzie pań­stwa europejskie powinny wówczas zaciągnąć zobo­wiązania dotyczące wzajemnego respektowania nie­naruszalności granic, niestosowania przemocy, oraz obowiązek przyjścia z pomocą państwu, którego nie­zawisłość polityczna lub integralność terytorium by­łyby naruszone lub zagrożone.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

SOJUSZE WOJSKOWE

Sojusze wojskowe, jakkolwiek łączą się z wyścigiem zbro­jeń i stwarzają stan nie do utrzymania na dłużej, to przecież w jakiejś mierze przyczyniły się do utrzy­mania pokoju na niespokojnym kontynencie euro­pejskim w ciągu minionych 30 lat i do umocnienia względnego poczucia bezpieczeństwa zarówno wśród narodów Europy Wschodniej, jak i Zachodniej, że w jakiejś mierze spełniają funkcje systemów bez­pieczeństwa regionalnego na obszarze państw uczest­niczących w sojuszach. Stąd też należy unikać sy­tuacji, w której wytworzyłaby się swoista „próżnia” po likwidacji dotychczasowych struktur, zanim nie powstaną nowe struktury oparte na wzajemnym za­ufaniu odbudowanym po okresie zimnej wojny. Co­raz mniej zwolenników znajduje teza o jak najszyb­szej likwidacji odrębnych struktur wschodniej i za­chodniej części kontynentu oraz rozwiązaniu istnie­jących sojuszy, natomiast coraz więcej zwolenników znajduje bardziej ostrożne podejście, które nie wy­wracałoby delikatnej równowagi, jaka istnieje, ale stopniowo doprowadziło do erozji obecnego podziału kontynentu.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

SZEREG PRÓB

Wszystko zatem wskazuje, że wysiłki zmierzające do stworzenia regionalnego systemu bezpieczeństwa w Europie odpowiadać będą modelom polegającym na stopniowym przechodzeniu od stanu obecnego, który wyraża się w podziale Europy na dwa obozy polityczno-wojskowe, do systemu ogólnoeuropejskie­go systemu bezpieczeństwa. Podjęto szereg prób nakreślenia tego rodzaju mo­deli. Zespół „Politiąue Etrangere” proponuje trzy fazy procesu rozwojowego, a mianowicie fazę „od­prężenia” (la detente), fazę „porozumienia” (l’entente) i fazę „współpracy” (la cooperation). Dwa inne zespoły badawcze, a mianowicie zespół Instytutu Studiów Strategicznych w Londynie i zespół Nie­mieckiego Towarzystwa Polityki Zagranicznej wy­pracowały każdy po 6 modeli możliwego rozwoju sytuacji w Europie. Jest rzeczą znamienną, że wszystkie modele zakładają utrzymanie w pierw­szych fazach dotychczasowych sojuszów wojskowych i obecności wojsk amerykańskich w Europie Za­chodniej z tym jednak, że ogromna większość mo­deli zakłada stopniową redukcję tej obecności (w modelu francuskim — w fazie drugiej i trzeciej nie widzi się potrzeby wojsk amerykańskich w Europie).

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

ZAGADNIENIA ZWIĄZANE Z BEZPIECZEŃSTWEM

Zagadnień związanych z bezpieczeństwem regio­nalnym nie można rozpatrywać w aspekcie poli­tycznym bez brania pod uwagę wpływu współpracy regionalnej na wzajemne stosunki między wielkimi mocarstwami a mniejszymi państwami danego re­gionu. Od dawna i wielokrotnie dawano wyraz prze­konaniu i obawie, że rozwój współpracy typu regio­nalnego na obszarach obejmujących wielkie pań­stwo i pewną liczbę państw średnich oraz mniej­szych prowadzi z reguły do zwiększenia zależności słabszych partnerów współpracy od wielkiego mo­carstwa i do wykształcenia się stosunków typu he- gemonialnego. Powoływano się przy tym na częste w historii sytuacje, w których wielkie mocarstwa prowadziły rokowania ponad głowami małych państw i chroniły swe interesy ich kosztem.Uzależnienie małych państw od wielkich mocarstw porównywano z naturalnym przyciąganiem grawi­tacyjnym.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

CZĘSTO CYTOWANY LIST

Często cytowano list cesarza Wilhelma II do cara rosyjskiego po zawarciu w 1907 r. porozu­mienia między Rosją a Niemcami, w którym wy­rażał on nadzieję, że „z chwilą, kiedy wiadomość o   nowym ugrupowaniu będzie znana na świecie, mniejsze państwa, jak Holandia, Belgia, Dania, Szwecja, Norwegia, będą przyciągane do tego ośrod­ka grawitacji z racji zupełnie naturalnych praw przyciągania mniejszych ciał przez większe i bar­dziej zwarte”. Podobnie „Times” w związku ze spra­wą Czechosłowacji pisał w 1937 r., że „grawitacyj­nego przyciągania siedemdziesięciomilionowego na­rodu nie można negować; to tak, jakby ktoś chciał odwrócić Golfstrom”. Zwolennicy polityki niezaangażowania i niektó­rzy autorzy zachodni wielokrotnie posługiwali się tezą, że najkorzystniejszy dla małego państwa jest status niezaangażowania w porozumienia polityczno- -wojskowe, że wiązanie się z wielkimi mocarstwami w celach bezpieczeństwa jest „złem koniecznym”, usprawiedliwionym jedynie w przypadkach bezpo­średniego zagrożenia z zewnątrz, któremu w inny sposób mniejsze państwo nie zdoła się skutecznie przeciwstawić.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

RZECZYWISTA WSPÓŁPRACA

Czy rzeczywiście regionalna współpraca państw dużych i małych dla zapewnienia sobie wspólnie bezpieczeństwa przed zagrożeniem z zewnątrz leży w interesie tylko wielkich mocarstw i czy musi ona pociągać za sobą osłabienie międzynarodowej pozycji państw mniejszych? Czy istnieją inne, bar­dziej korzystne dla małych państw możliwości za­pewnienia sobie bezpieczeństwa? Odpowiedź na po­wyższe pytania z pewnością nie jest łatwa. Wyma­ga ona uwzględnienia nie tylko wielu elementów współczesnego, wysoce złożonego układu stosunków międzynarodowych, ale również tendencji rozwojo­wych w tych stosunkach.Zagadnienia związane z rolą mniejszych państw w polityce międzynarodowej, a w szczególności ze sprawą obronności tych państw, są w ostatnim dzie­sięcioleciu przedmiotem żywego zainteresowania po­litologów.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

TENDENCJE ROZWOJOWE

Jakie są tendencje rozwojowe co do pozycji i ro­li małych państw w polityce międzynarodowej? A w szczególności — w jakim stopniu postęp w tech­nice wojskowej ogranicza możliwości małych państw w zakresie samodzielnej obrony kraju, a tym sa­mym osłabia ich pozycję międzynarodową, oraz w jakim stopniu tego rodzaju niekorzystne dla małych państw tendencje mogą znaleźć rekompensatę w in­nych tendencjach rozwojowych społeczności między­narodowej?Dość powszechna jest pesymistyczna ocena możli­wości małych państw w zakresie zapewnienia w sposób skuteczny obronności kraju przy użyciu je­dynie własnego potencjału wojskowego. Stwierdza się, że małe państwo, które pragnie rozwijać nowoczesny potencjał wojskowy, napo­tyka od samego początku i później — w każdej na­stępnej fazie — szereg praktycznych trudności, któ­re rosną aż do względnej niemożności ich przezwy­ciężenia, w miarę jak rozmiary państwa zmniejsza­ją się. Trudności te są dwojakiego rodzaju i wyni­kają: a) z natury nowoczesnej broni, b) z niemoż­ności utrzymywania całkowicie samodzielnego prze­mysłu obronnego.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

BEZ WĄTPLIWOŚCI

Zdaje się nie ulegać wątpliwości, że współczesny rozwój techniki wojennej jest niekorzystny dla ma­łych państw i że mogą one mieć trudności (jeśli w ogóle mają możliwość) z wyprodukowaniem bro­ni, jakiej potrzebują, przy czym dotyczy to w więk­szym lub mniejszym stopniu państw średnich. W zakresie takich broni, jak samoloty myśliwskie czy rakiety, niektóre państwa — np. Wielka Brytania, RFN i Włochy — zdecydowały się na ustalenie róż­nych form kooperacji, co byłoby zupełnie nie do pomyślenia w ubiegłych dziesięcioleciach.Dawniej czynniki natury geograficznej mogły od­grywać ogromną rolę w obronie granic małych państw. Na skutek postępu w technice wojskowej czynniki te przestają się liczyć. Ponadto małe pań­stwa polegają zwykle w diużym stopniu na armiach mobilizowanych.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂