Author Archive

DLA OSIĄGNIĘCIA POSTĘPU

Autorzy ci zwracają uwagę, że dla osiągnięcia znacznego po­stępu w procesach integracyjnych duże znaczenie mają techniki przystosowania, a w szczególności zna­lezienia wspólnego mianownika, techniki pozwala­jące na porozumienie w ograniczonym zakresie, roz­dzielanie spraw na możliwe do uzgodnienia i znaj­dujące się poza sferą takich możliwości, nadawanie wyższej rangi wspólnym interesom i pomniejszanie wagi tego, co dzieli, wykorzystanie wszystkich mo­żliwości współpracy przy założeniu, że porozumie­nie, nawet krótkotrwałe i dotyczące ograniczonego przedmiotu współpracy, zwiększa szanse na osiąg­nięcie porozumienia długotrwałego w sprawach o większym znaczeniu. Ponadto wskazują słusznie na niebezpieczeństwo wynikające dla rozwoju współ­pracy międzynarodowej z ograniczenia jej możli­wości jedynie do partnerów uznających wspólne wartości, zwłaszcza w dobie przyspieszenia histo­rycznego, ponieważ wartości mają tendencję do po­zostawania stałymi przez dłuższy czas.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

PROCES ROZWOJOWY

Jak wynika z powyższego, z punktu widzenia roz­woju współpracy regionalnej Europa ma z jednej strony wiele istotnych, obiektywnych predyspozycji do takiej współpracy, z drugiej jednak strony — na drodze do tej współpracy piętrzą się duże trud­ności. Ten stan rzeczy prowadzi z kolei do sytuacji, że właśnie w Europie najsilniej od wielu lat wystę­pują dążenia i podejmowane są wysiłki zmierzające do zapewnienia bezpieczeństwa i do rozwoju współ­pracy w skali regionalnej ogólnoeuropejskiej, nie­mniej jednak istniejące przeszkody i trudności — jak dotychczas — pozwalają jedynie na powolny po­stęp w tym kierunku.Koncepcja procesu rozwojowego zdaje się stano­wić podstawę wysiłków, jakie w ostatnich latach podjęły rządy państw europejskich w celu zapew­nienia bezpieczeństwa naszemu kontynentowi. Wy­siłki te znalazły najbardziej świadomy i pełny wy­raz w pracach Konferencji Bezpieczeństwa i Współ­pracy w Europie, które w trzech kolejnych fazach skoncentrowały się na uzgodnieniu zasad, jakimi państwa uczestniczące powinny się kierować we wzajemnych stosunkach oraz na określeniu środków mających służyć sprawom wzmocnienia zaufania, bezpieczeństwa i rozbrojenia, współpracy w dzie­dzinie gospodarczej, naukowo-technicznej i ochrony środowiska, współpracy w zakresie zagadnień huma­nitarnych.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

BEZPIECZEŃSTWO MIĘDZYNARODOWE

Przyjęta koncepcja zakłada ścisłe powią­zanie sprawy bezpieczeństwa z budową wzajemne­go zaufania i rozwojem wszechstronnej współpracy między państwami europejskimi: ustalenie zasad wzajemnych stosunków, a w szczególności wyrze­czenie się jakichkolwiek roszczeń terytorialnych, uznano za jeden z pierwszych podstawowych wa­runków procesu zmierzającego do systemu regio­nalnego bezpieczeństwa w Europie. Budowa nowego systemu bezpieczeństwa w Europie może bowiem nastąpić po ustaleniu i zaakceptowaniu nowych re­guł gry politycznej. Z pojęciem bezpieczeństwa międzynarodowego łą­czą się bowiem dwojakiego rodzaju obowiązki cią­żące na państwach. Najpierw są to obowiązki o cha­rakterze negatywnym, wyrażające się w zaniecha­niu określonych działań, jak agresja, wysuwanie roszczeń terytorialnych i stosowanie siły w stosun­ku do innych państw.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

CHARAKTER OBOWIĄZKÓW

Następna grupa — to obo­wiązki o charakterze pozytywnym, wyrażające się w czynnym współdziałaniu w realizacji określonych celów, przede wszystkim w udzielaniu pomocy pań­stwu, którego bezpieczeństwo zostało zagrożone lub naruszone przez inne państwo, współdziałaniu w rozwiązywaniu konkretnych problemów mających znaczenie dla bezpieczeństwa międzynarodowego. Znaczenie polityczne prac KBWE, jak również Aktu Końcowego podpisanego w Helsinkach w dniu 1 sierpnia 1975 r. wyraża się przede wszystkim w tym, że stanowią one punkt zwrotny w rozwoju sto­sunków między państwami europejskimi i ośrodek krystalizacyjny wysiłków zmierzających do stwo­rzenia systemu bezpieczeństwa i współpracy między państwami tej części świata „po okresie dwóch wo­jen światowych i jednej zimnej wojnie, po trzy­dziestoletniej wojnie domowej w Europie”.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

PORÓWNYWANY ASPEKT

W tym aspekcie KBWE porównywana jest niekiedy z kon­gresem wiedeńskim z 1815 r. i paryską konferencją pokojową z 1919 r. Podkreśla się, że „otwiera ona szerokie perspektywy pokojowego rozwoju Europy”, że jest „pierwszym forum w historii Europy, na którym rozpatruje się praktycznie całokształt pro­blemów powstających we wzajemnych stosunkach między państwami europejskimi, poczynając od spraw bezpieczeństwa aż do współpracy w wielu konkretnych dziedzinach”.Nie byłoby właściwe twierdzić, że postanowienia zawarte w .Akcie Końcowym z 1 sierpnia 1975 r. mają jedynie znaczenie polityczne, natomiast nie mają charakteru zobowiązań prawnych. Wprawdzie w Akcie Końcowym po stwierdzeniu, że państwa uczestniczące „uznają jego duże znaczenie politycz­ne”, zastrzega się, że Akt Końcowy przekazany zo­stanie Generalnemu Sekretarzowi ONZ „nie w celu rejestracji zgodnie z art. 102 Karty”, co wskazywa­łoby, że państwa uczestniczące nie traktują doku­mentu jako umowy międzynarodowej w ścisłym te­go słowa znaczeniu.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

DZIESIĘĆ ZASAD

W ten sposob państwa nadawałyby po­szczególnym zasadom i postanowieniom dokumentu końcowego charakter norm prawnie obowiązują­cych:      w oświadczeniach oficjalnych niektórych państw zapowiedziano już stosowanie tego rodzaju praktyki. W odniesieniu zatem do wielu postano­wień dokumentu końcowego nie posiadających obec­nie charakteru normy prawnej można oczekiwać, że spełnią one funkcje pierwszego etapu w procesie tworzenia prawa obowiązującego w stosunkach mię­dzy państwami europejskimi.Trzy spośród dziesięciu zasad zawartych w Dekla­racji Zasad można by nazwać zasadami specyficznie europejskimi, gdyż nie figurują one w Deklaracji uchwalonej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1970 r. Są to zasady: nienaruszalności granic, inte­gralności terytorialnej państw oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności łącznie z wolnością myśli, sumienia, wyznania i przekonań.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

PAŃSTWA UCZESTNICZĄCE

Państwa uczestniczące w KBWE nie uważały za możliwe powołania już obecnie do życia nowych form instytucjonalnych dla zapewnienia ściślejszej współpracy między nimi. Ograniczono się do zapo­wiedzi zwołania nowego spotkania w Belgradzie w 1977 r. oraz prowadzenia na szczeblu ekspertów prac nad przygotowaniem umowy w sprawie poko­jowego załatwiania sporów międzynarodowych.Na spotkaniu belgradzkim ujawniły się rozbież­ności w wykładni Aktu Końcowego i priorytetów realizacji jego postanowień. Delegacje państw za­chodnich zmierzały do nadania obradom charakteru walki o prawa człowieka, wykazując szczególne za­interesowanie problematyką łączenia rodzin oraz ułatwień wyjazdowych. Kraje niezaangażowane i część krajów zachodnich postulowały rozszerzenie zobowiązań w zakresie środków budowy zaufania.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

OBAWY PAŃSTW

Państwa socjalistyczne obstawały przy nienaruszal­ności równowagi wewnętrznej między postanowie­niami poszczególnych działów Aktu Końcowego, wy­suwając szereg propozycji, zwłaszcza w dziedzinie współpracy ekonomicznej (m.in. propozycje trzech konferencji ogólnoeuropejskich poświęconych pro­blematyce transportu, energii i ochrony środowiska naturalnego, sugestia normatywnego ułożenia sto­sunków między RWPG a EWG). Wśród propozycji krajów socjalistycznych wymienić należy polską propozycję dotyczącą wychowania dla pokoju. Roz­bieżności poglądów ujawnione na spotkaniu bel­gradzkim nie mogą przesłonić ogólnej linii rozwo­jowej w kierunku kontynuowania rokowań w spra­wie zacieśnienia współpracy ogólnoeuropejskiej zgod­nie z postanowieniami Aktu Helsińskiego. Postano­wiono na spotkaniu w Belgradzie zwołać następne spotkanie w Madrycie w 1980 r., a także zwołać trzy spotkania ekspertów (w celu przedyskutowania spra­wy pokojowego załatwiania sporów międzynarodo­wych, przygotowania „Forum Naukowego” i rozwa­żenia współpracy gospodarczej, naukowej i kultu­ralnej między krajami śródziemnomorskimi).

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

PERSPEKTYWY TWORZENIA

Jak przedstawiają się perspektywy stworzenia sy­stemu regionalnego bezpieczeństwa europejskiego, a w szczególności stosunku tego systemu do systemu bezpieczeństwa ONZ? Nie można pominąć faktu, że w okresie zimnej wojny ukształtowały się i okrzepły formy organi­zacyjno-prawne współpracy państw europejskich w zakresie zapewnienia sobie bezpieczeństwa. Ogrom- j na większość państw tej części świata weszła w tym celu na drogę wielostronnych sojuszów w formie organizacji polityczno-wojskowych, przy czym linia podziału na przeciwstawne obozy pokrywa się za­sadniczo z linią podziału na systemy społeczno-go­spodarcze i ideologiczne. Tak więc w 1949 r. więk­szość Europy Zachodniej wspólnie ze Stanami Zjed­noczonymi i Kanadą utworzyły sojusz północno­atlantycki.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂