Author Archive

SWOISTE CECHY REGIONU

Podkreślano, że system bezpieczeństwa zbiorowe­go^ uniwersalnego lub regionalnego — „nie musi być rozpatrywany wyłącznie jako system zbioro­wych sankcji”, że organizacja zbiorowego bezpie­czeństwa wymaga rozwoju współpracy w celu za­pobiegania metodom presji i użycia siły; w konsek­wencji system bezpieczeństwa zbiorowego „wyma­ga dużo bardziej rozwiniętego mechanizmu prawne­go i politycznego”.W obecnych warunkach bez­pieczeństwo europejskie powinno oznaczać antytezę „pokoju zbrojnego”, w czasie którego „nikt do sie­bie nawzajem nie strzela, lecz wszyscy — nawet w neutralnych państwach, takich jak Szwecja i Szwaj­caria — siedzą przy załadowanych armatach, a na­wet niektórzy przy gotowych do startu rakietach z głowicami atomowymi” .Europa jest regionem, który odznacza się wielo­ma bardzo swoistymi cechami, jeśli chodzi o ocenę możliwości i perspektyw współpracy między pań­stwami regionu.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

OBOK SPRZYJAJĄCYCH ELEMENTÓW

Obok elementów sprzyjających na­wiązaniu i rozwijaniu wielostronnej współpracy re­gionalnej, jak wspólna wielowiekowa historia, świa­domość odrębności od reszty świata, liczne wspólne tradycje i wartości kulturalne, historycznie wy­kształcone więzi gospodarcze — występują w Euro­pie czynniki, które sprawiają, że problemy współ­pracy regionalnej w tej części świata są bardziej złożone i trudniejsze niż gdzie indziej. Źródła tych trudności tkwią w dużej mierze w niedawnej prze­szłości naszego kontynentu. W rezultacie zimnej wojny doszło do podziału Europy na. dwa przeciw­stawne obozy, do wyścigu zbrojeń i do drastycznych zahamowań lub ograniczeń współpracy pokojowej we wszystkich dziedzinach. Obszar, na którymi wzię­ły swój początek dwie wojny światowe, stał się miejscem koncentracji wojsk, zarówno z zewnątrz, jak i państw europejskich oraz konoentracji naj­bardziej nowoczesnej broni. Sprawy bezpieczeństwa, zawsze silnie oddziałujące na całokształt stosunków między państwami, urosły do rangi kluczowego pro­blemu współpracy w skali europejskiej.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

WYSUNIĘTE PROPOZYCJE

Ze strony państw socjalistycznych od wielu lat podejmowane były inicjatywy mające na celu za­pewnienie bezpieczeństwa państwom europejskim za pomocą odpowiednich środków o charakterze re­gionalnym. Już w 1954 r. — w związku z konfe­rencją genewską — Związek Radziecki wystąpił z „Projektem głównych zasad ogólnoeuropejskich trak­tatu bezpieczeństwa zbiorowego”, a w roku następ- nym przedłożył projekt układu o bezpieczeństwie w Europie oraz projekt podstawowych zasad układu między ugrupowaniami państw istniejących w Euro­pie. Propozycje zmierzające do utworzenia ogólno­europejskiego systemu bezpieczeństwa były w la­tach następnych przy różnych okazjach ponawiane. W 1964 r. Polska wystąpiła na forum ONZ z pro­pozycją zwołania ogólnoeuropejskiej konferencji bez­pieczeństwa z udziałem Stanów Zjednoczonych, a w 1966 r. Doradczy Komitet Polityczny Układu War­szawskiego na sesji w Pradze wypowiedział się za zwołaniem takiej konferencji.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

POWAŻNE ZMIANY

Po stronie państw Organizacji Paktu Północno­atlantyckiego zaszły poważne zmiany, które wpły­nęły w istotny sposób na stosunek tych państw do sprawy współpracy z państwami socjalistycznymi. Zainteresowanie sojuszem atlantyckim zmniejszyło się zarówno ze strony państw Europy Zachodniej, jak i ze strony Stanów Zjednoczonych. Sojusznicy zachodnioeuropejscy obawiają się, że Stany Zjed­noczone nie są gotowe do ponoszenia ryzyka włas­nego zniszczenia w obronie Europy Zachodniej. Na­tomiast zainteresowanie Stanów Zjednoczonych so­juszem NATO uległo osłabieniu, zwłaszcza od 1964 r., w wyniku zaangażowania się tego mocarstwa w Indochinach oraz na skutek kłopotów wewnętrznych. Założenie, że istnieje harmonia interesów między Stanami Zjednoczonymi i jego atlantyckimi sojusz­nikami — zostało zakwestionowane.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

NIEMAŁY WPŁYW

Niemały wpływ na stosunek mieszkańców Europy Zachodniej do sojuszu atlantyckiego miały zmiany w doktrynie strategicznej Stanów Zjednoczonych za czasów prezydentury Kennedy’ego. Teza stanowiąca jeden z elementów „strategii elastycznego reagowa­nia”, głosząca, że przed użyciem broni nuklearnej w ewentualnym konflikcie Wschód-Zachód powin­na istnieć możliwość ponownej oceny sytuacji, a w szczególności nacisk położony na broń konwencjo­nalną, wprowadzenie koncepcji „pauzy” i orienta­cja na wysoce scentralizowany system dowodzenia zwiększyły obawy Europejczyków co do zamiaru Stanów Zjednoczonych użycia broni nuklearnej, gdyby zaszła konieczność obrony Europy Zachod­niej. Dopuszczenie możliwości wojny konwencjonal­nej w Europie otwierało perspektywy przekształce­nia Europy — po raz trzeci w tym stuleciu — w wielkie pole bitwy, podczas gdy dla Stanów Zjedno­czonych byłby to tylko jeszcze jeden konflikt lo­kalny: „a nawet Związek Radziecki i Stany Zjedno­czone mogłyby okazać gotowość do ograniczenia użycia broni nuklearnej tylko do Europy Zachod­niej i odpowiednio do wschodniej części Europy Środkowej, czyniąc w ten sposób ze swych teryto­riów sanktuaria wolne od ataków nuklearnych”.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

KRAJE EUROPEJSKIE

Krajom europejskim „wizja odegrania roli pola bitwy, ewentualnie nawet atomowej, nie wydaje się bardzo zachęcająca”Zarówno w państwach kapitalistycznych, jak i w krajach socjalistycznych istnieje pełna świadomość, że porozumienia w sprawie bezpieczeństwa europej­skiego nie mogą oznaczać — w warunkach współ­pracy między państwami różnych systemów — wy­rzeczenia się walki i rywalizacji między systemem kapitalistycznym i systemem socjalistycznym: mo­żliwy do przyjęcia dla obu stron jest w danym okre­sie historycznym typ współpracy określony formułą pokojowego współistnienia. Przeciwstawność syste­mów socjalistycznego i kapitalistycznego wyznacza określone granice współpracy państw należących do różnych systemów. W szczególności w początkowych fazach procesów odprężeniowych nie należy ocze­kiwać zbyt daleko idących przemian w stosunku do sytuacji obecnej.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

ZNALEZIENIE WSPÓLNEJ DROGI

Autorzy Problemów sowriemiennoj Jewropy stwier­dzają: „Walka klasowa między socjalizmem i ka­pitalizmem toczy się nadal i obecnie. Obejmuje ona wszystkie sfery: polityczną, gospodarczą i oczywiście ideologiczną. Jest to historyczny, nieuchronny, obiek­tywny proces. Istota problemu w tym, w jakich for­mach walka ta powinna się toczyć. KPZR i Związek Radziecki robią wszystko, by walka ta nie pocią­gała za sobą zbrojnych starć, niebezpiecznych wo- jenno-politycznych kryzysów i wyścigu zbrojeń, lecz przeszła w ramy pokojowego współistnienia, to zna- czy poszukiwania dróg umocnienia bezpieczeństwa, współzawodnictwa gospodarczego i współpracy opar­tej na wzajemnych korzyściach, a także uczciwego sporu ideowego między dwoma światopoglądami.”^ Amerykański politolog Shulman argumentuje w sposób następujący: „Jeśli nawet przyjmiemy, w co wierzę, że z czasem Związek Radziecki i Stany Zjednoczone mogą znaleźć i znajdą drogi prowadzą­ce do stabilizacji i zmniejszenia możliwości wojsko­wej konfrontacji, nie oznacza to jednak bynajmniej osłabienia ich politycznej rywalizacji […] dlatego trzeba uznać, że wspólność celów jest ograniczona, że rywalizacja na wielu frontach może być konty­nuowana i że środki dotyczące kontroli zbrojeń niekoniecznie muszą być związane z politycznym odprężeniem”.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

W TOKU KAMPANII WYBORCZEJ

W konsekwencji tenże autor jest zdania, że na­leży odróżniać „ograniczoną detente”, która jest możliwa w obecnym stanie, od „symbolicznych aktów, które mogą sugerować zbliżenie, ale w rze­czywistości nie usuwają żadnej z podstawowych przyczyn konfliktu”. Jest rzeczą symptomatyczną, że w toku dyskusji na posiedzeniu Rady Północno- atlantyckiej ambasador Stanów Zjednoczonych H. Cleveland przeciwstawiał się tłumaczeniu fran­cuskiego słowa dótente na angielskie słowo relaxation (odprężenie), uważając za bardziej właściwe do­stosowanie formuły Clausewitza do obecnie istnie­jącej sytuacji i definiowanie dótente jako „konty­nuacji naprężonych stosunków przy użyciu innych środków”. W toku kampanii wyborczej na prezy­denta Stanów Zjednoczonych w 1976 r. termin de- tente stał się celem ataków ze strony konserwatyw­nego skrzydła partii republikańskiej, występującego przeciwko polityce odprężenia w stosunkach ze Związkiem Radzieckim. Prezydent Gerald Ford oświadczył zatem, że nie będzie posługiwał się tym terminem, ponieważ nie oddaje on całej złożoności stosunków Stanów Zjednoczonych ze Związkiem Ra­dzieckim i Chinami.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

SCEPTYCZNE POGLĄDY

Wprawdzie nadal wypowiadane są na Zachodzie sceptyczne poglądy co do możliwości ściślejszej współpracy ogólnoeuropejskiej w warunkach po­działu Europy na państwa socjalistyczne i państwa kapitalistyczne, przy czym argumentuje się, że ściślejsza współpraca opierać się musi na wspólnych wartościach, a wartości takich jest niewiele w wa­runkach przeciwstawnych systemów ideologicznych i politycznych. Adekwatność powyższych poglądów jest jednak kwestionowana nie tylko przez marksi­stów, ale coraz częściej także przez politologów za­chodnich, zwłaszcza zwolenników kierunku funkcjo- nalistycznego i neofunkcjonalistycznego. Podkreśla­ją oni, że „stabilność jest ściślej związana z opano­wywaniem konfliktów, aniżeli z ochroną wspólnych wartości, a międzysystemowa współpraca pozwoli zredukować skłonność uczestników współpracy do uczestniczenia w konfliktach wojennych, zabezpie­czenie pokoju będzie zatem już nie tylko sprawą systemów sojuszów i systemów militarnych; w atmo­sferze politycznego odprężenia maksymalizacja do­brobytu stanie się wtedy ważnym elementem wa­runkującym utrzymanie systemów”.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂