Author Archive

ZIELONE ŚWIATŁO DLA EKSPANSJI

Jego pod­stawowe założenia już w 1925 r. podważone zostały i przez układy lokarneńskie, w których mocarstwa zachodnie zagwarantowały Francji i Belgii wschod­nie granice, dając tym samym do zrozumienia, że inni członkowie Ligi Narodów nie mogą liczyć na podobną gwarancję swych granic. W ten sposób za­palone zostało zielone światło dla ekspansji Niemiec na wschód i południowy wschód. Późniejsze lata działalności Ligi Narodów wskazują, że system bezpieczeństwa zbiorowego przewidziany w Pakcie Ligi nie zdał egzaminu; nie zdołano udaremnić agre- j sji Japonii przeciwko Chinom (1931), Włoch prze­ciwko Albanii (1935) i Abisynii (1936), a wreszcie I Niemiec przeciwko Polsce (1939). Po II wojnie światowej podpisana została Karta Narodów Zjednoczonych, w której państwa zobo­wiązały się nie używać siły w swych stosunkach z innymi państwami, nie zagrażać niepodległości ja­kiegokolwiek państwa i jego całości terytorialnej, a spory rozstrzygać środkami pokojowymi (art. 2).

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

DYSKUSJE NAD ZAPEWNIENIEM POKOJU

Jak dotychczas, system bezpieczeństwa zbiorowego ONZ nie okazał się wystarczająco skuteczny. Państwa dla zapewnienia sobie bezpieczeństwa uciekają się nadal do sojuszy.Czy nie można by problemu bezpieczeństwa mię- międzynarodowego rozwiązać, przynajmniej częścio­wo, za pomocą systemów bezpieczeństwa regionalnego? W dyskusjach nad sprawą zapewnienia poko­ju i bezpieczeństwa międzynarodowego dominował przez długi czas pogląd, że „pokój jest niepodziel­ny” i że zagadnienie to może być rozwiązane w dro­dze utworzenia i wyposażenia w odpowiednie kom­petencje jednej uniwersalnej organizacji międzyna­rodowej. Wyrazem tego poglądu było utworzenie Ligi Narodów, a następnie ONZ. Niemniej już w okresie Ligi Narodów koncepcje zmierzające do za­pewnienia bezpieczeństwa w skali regionalnej znaj­dowały wielu zwolenników i były przedmiotem ży­wych dyskusji.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

NIEPODZIELNY POKÓJ

Wskazywano, że zasada „pokoju nie­podzielnego” jest zbyt trudna do urzeczywistnienia, że właśnie „czyniąc pokój podzielnym” można izo­lować konflikty, a tym samym — zapobiegać łącze­niu ich z trudnymi problemami ogólnoświatowymi oraz podejmować próby ich rozwiązania w środo­wisku państw jednego regionu, którym ze względu na geograficzne sąsiedztwo łatwiej jest doprowadzić do pokojowego załatwienia konfliktu i zgodzić się na przestrzeganie określonych zasad postępowania.W ostatnich latach wzmogło się zainteresowanie problemami bezpieczeństwa regionalnego. Jedną z przyczyn tego zainteresowania jest niewątpliwie ma­ła skuteczność dotychczasowych prób zapewnienia bezpieczeństwa międzynarodowego, podejmowanych w ramach Ligi Narodów i ONZ, a także niedostatki obecnego systemu bezpieczeństwa, opartego na przy­należności państw do przeciwstawnych obozów po­lityczno-wojskowych.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

BEZPIECZEŃSTWO REGIONALNE

Nie bez wpływu na zaintere­sowanie bezpieczeństwem regionalnym jest też roz­wój współpracy regionalnej w dziedzinie gospodar­czej i kulturalnej. W Europie tendencje do rozwo­ju wielostronnej współpracy regionalnej znalazły wyraz w negocjacjach przedstawicieli państw euro­pejskich (Konferencja Bezpieczeństwa i Współpra­cy) i w Akcie Końcowym podpisanym w Helsin­kach w 1975 r. Coraz więcej zwolenników zyskuje idea bezpieczeństwa zbiorowego w Azji, a także w innych regionach świata, przy czym podkreśla się, że organizacja regionalna może okazać się bardziej efektywnym instrumentem służącym utrzymaniu po­koju niż organizacja uniwersalna.Wielu autorów wymienia nowe elementy natury politycznej, gospodarczej i wojskowej, sprzyjające tworzeniu regionalnych systemów bezpieczeństwa. Podkreśla się, że regionalizm — jak o tym świadczy powojenny rozwój stosunków międzynarodowych — jest „we współczesnej społeczności międzynarodowej życiowym faktem”, który znalazł wyraz w utworze­niu pewnej liczby organizacji międzynarodowych i zawieraniu układów regionalnych, a także w po­wstaniu „wokół supermocarstw ugrupowań politycz­nych, ideologicznych, a nawet ekonomicznych”, że zarówno odprężenie w stosunkach międzynarodo­wych, jak i postęp w technice wojskowej działają na rzecz regiionalistycznych koncepcji bezpieczeństwa.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

POJĘCIE REGIONU

Dodać należy, że rosnąca szybko w wyniku roz­padu systemu kolonialnego liczba państw czyni proces porozumiewania się na skalę uniwersalną w sprawach zapewnienia pokoju i rozwiązywania innych podstawowych zadań coraz bardziej złożonym; konieczne staje się też uzgadnianie stanowisk w skali dwustopniowej — najpierw w regionach, a na­stępnie między regionami. Tego rodzaju praktyka wykształciła się już i ugruntowała w ONZ i wielu innych organizacjach międzynarodowych.Pojęcie regionu — obejmującego pewną liczbę państw jako podstawy terytorialnej rozwoju współ­pracy między tymi państwami i tworzenia w tym celu organizacji regionalnych — jest w doktrynie wysoce kontrowersyjne. Bardzo wielu autorów podkieśla, że przy ustaleniu regionu — obok kryteriów geograficznych — najbardziej istotne znaczenie ma­ją kryteria polityczne.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

MIANO REGIONALIZMU

Mianem regionalizmu określa się „wszelkie formy zrzeszania się ograniczonej liczby państw, bez wzglę­du na to, czy zrzeszenie rozwinęło się ź powodów ściśle geograficznych, czy też na podstawie wspól­nych cech językowych, kulturalnych, tradycyjnych, ideologicznych i innych, które zmuszają do powią­zania się narodów”. Bliskość geograficzna może być „najważniejszym pojedynczym czynnikiem ewolucji podsystemu, ale uzasadnieniem tego podsystemu jest nie tyle bliskość per se, ile językowe, kultural­ne, gospodarcze, obronne i inne więzy, które łączą narody danego regionu”. W związku z tym wyod­rębnia się sześć regionów we współczesnym świe- cie: Europę, Azję, Oceanię, Afrykę, Bliski Wschód i Amerykę, wyrażając pogląd, że każdy z tych re­gionów sam mógłby stworzyć małą ONZ.Czym jest bezpieczeństwo regionalne? Jak wyni­ka z przymiotnika — oznacza ono zapewnienie bez­pieczeństwa w obrębie regionu. Natomiast „bezpie­czeństwo państwa” — jak podaje powoływany czę­sto w tym względzie DictionnaAre Diplomatique — „w pełnym tego słowa znaczeniu polega na układzie okoliczności, który sprawia, że państwo to nie bę­dzie przedmiotem żadnego ataku, a w każdym ra­zie — że atak skierowany przeciwko niemu nie bę­dzie miał żadnych szans powodzenia”.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

KOMENTARZ DO DEFINICJI

W komen­tarzu do tej definicji dodano, że ta „rygorystyczna definicja urzeczywistnia się w wyjątkowych wy­padkach i że w polityce ma ona zawsze wartość względną”.W zakresie definiowania bezpieczeństwa zbioro­wego, będącego przedmiotem współdziałania państw w skali uniwersalnej lub regionalnej, występują dwie tendencje. W ujęciu prawnym, które domino­wało w dyskusjach okresu międzywojennego, istotę bezpieczeństwa zbiorowego upatrywano w zobowią­zaniach państw do niestosowania siły zbrojnej oraz do udziału w zbiorowych sankcjach przeciwko agre­sorowi. Tak więc bezpieczeństwo zbiorowe określa­no jako „oparty na umowach międzynarodowych porządek międzynarodowy, w którym stosowanie siły w celach indywidualnych — poza samoobroną jest zabronione, a ochronę poszczególnych państw, I jak również międzynarodowego porządku prawnego, powierza się wspólnej, usankcjonowanej przez pra­wo akcji wszystkich państw należących do uniwer­salnej lub regionalnej organizacji rządowej”.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

ISTOTA BEZPIECZEŃSTWA

Istotę bezpieczeństwa regionalnego upatruje się w procesie rozli wojowym, prowadzącym do tak ścisłych powiązań natury prawnej, politycznej, ekonomicznej i kultu­ralnej, przy których użycie siły do realizacji celów polityki narodowej stawałoby się niemożliwe lub zupełnie nieprawdopodobne. Tak więc w dobie prac KBWE przestrzegano, że „kiedy mówi się dzisiaj o     bezpieczeństwie międzynarodowym, nie wolno myśleć o nim wyłącznie w kategoriach militarnych; obecnie czynniki polityczne, gospodarcze, społeczne, a nawet kulturalne czy psychologiczne odgrywają nie mniejszą rolę niż czynniki militarne”, że poję­cie bezpieczeństwa w naszych czasach staje się „bo­gatsze, a jednocześnie trudniejsze do scharaktery­zowania”; z jednej strony oznacza ona zespół wa­runków obiektywnych, choć zmiennych w czasie, z drugiej zaś — element subiektywny — poczucie bezpieczeństwa rządów i narodów — odgrywa tu pierwszorzędną rolę.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

DĄŻENIE DO BEZPIECZEŃSTWA

Dążenie do bezpieczeństwa polega zatem na two­rzeniu „optymalnych warunków wewnętrznego, bez­konfliktowego rozwoju istotnych składników dane­go systemu, jak i na eliminowaniu jego ewentual­nego zewnętrznego zagrożenia przez przyczynianie się do takiego ukształtowania otoczenia zewnętrzne­go, które by sprzyjało harmonijnemu, symbiotycz- nemu rozwojowi szerszego organizmu lub syste­mu”.Podkreślano, że system bezpieczeństwa zbiorowe­go^ uniwersalnego lub regionalnego — „nie musi być rozpatrywany wyłącznie jako system zbioro­wych sankcji”, że organizacja zbiorowego bezpie­czeństwa wymaga rozwoju współpracy w celu za­pobiegania metodom presji i użycia siły; w konsek­wencji system bezpieczeństwa zbiorowego „wyma­ga dużo bardziej rozwiniętego mechanizmu prawne­go i politycznego”.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂