Category: Bezpieczeństwo międzynarodowe

MISJE SPECJALNE

Misje specjalne są inną formą służby dyplo­matycznej.Konwencja wiedeńska z 1961 r. dotycząca stosun­ków dyplomatycznych nie uregulowała sytuacji prawnej misji specjalnych, jakie wysyłane są od czasu do czasu przez jedno państwo do drugiego państwa, niezależnie od stałych przedstawicielstw dyplomatycznych utrzymywanych w ramach wza­jemnych stosunków między tymi państwami. Zagad­nienie powyższe było przedmiotem dyskusji w Zgro­madzeniu Ogólnym ONZ oraz prac przygotowaw­czych w Komisji Prawa Międzynarodowego. W re­zultacie tych prac Zgromadzenie Ogólne w 1969 r. uchwaliło konwencję o misjach specjalnych.W dyskusjach nad sytuacją prawną i funkcjami misji specjalnych zwraca się uwagę, że były one je­dyną formą kontaktów dyplomatycznych w dawnych wiekach, zanim państwa zaczęły tworzyć stałe przedstawicielstwa dyplomatyczne.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

GŁÓWNA FUNKCJA DAWNYCH MISJI

O ile jednak główną funkcją dawnych misji było przekazanie woli lub orędzia swego suwerena, to obecnie zada­nia misji są znacznie szersze i polegają przede wszy­stkim na negocjowaniu umów lub uczestnictwie w bardzo licznych kongresach i konferencjach wielo­stronnych. Praktyka wykazuje, że misje specjalne przyczyniają się do nawiązania lub przywrócenia normalnych stosunków albo do wzajemnego uznania państw. Coraz częściej państwa posługują się mi­sjami specjalnymi; jest to jeszcze jeden dowód na poparcie tezy, ze różnorodność i intensyfikacja sto­sunków międzynarodowych w świecie współczesnym wymagają różnych form dyplomacji, zarówno ta­kich, które były znane od dawna, jak i nowych.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

SYTUACJA PRAWNA

Co do sytuacji prawnej misji specjalnych kon­wencja stwierdza, że można je wysyłać tylko za zgodą państwa przyjmującego. W czasie działalności misji jej szefowi i personelowi przysługują przywi­leje i immunitety zbliżone do przywilejów i immunitetow dyplomatycznych. Konwencja z 1969 roku stanowi uzupełnienie konwencji wiedeńskiej z 1961 roku dotyczącej stosunków dyplomatycznych.Umo­wy międzynarodowe są jednocześnie ważnym żródłemi prawa międzynarodowego, inaczej niż dawniej, kiedy rozwijało się ono głównie jako prawo zwycza­jowe. Umowy są czynnikiem stabilizującym stosun­ki międzynarodowe.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

ZASADA DOTRZYMYWANIA UMÓW

Zasada dotrzymywania umów (pacta sunt sewanda) stanowi fundament prawa międzynarodowego i stosunków międzynarodowych, rawo zawierania umów z innymi państwami (ius tractatuum) od dawna zaliczane było — obok pra­wa prowadzenia wojen (ius belli) i prawa wysyła­nia i przyjmowania posłów (ius legationis) — do podstawowych atrybutów suwerenności państwowej w stosunkach z innymi państwami.Umowy międzynarodowe zawiera się w trybie ustalonym w ciągu długiej praktyki dyplomatycznej. Kwestie prawne związane z, zawieraniem i stosowa­niem umów międzynarodowych w poważnym stop­niu uregulowała wiedeńska konwencja o prawie traktatów, zawarta pod auspicjami ONZ w 1969 r.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

FAZA ZAWIERANIA UMOWY

Pierwszą fazą zawierania umowy jest jej przygo­towanie i podpisanie. Tekst umowy przygotowywa­ny jest zazwyczaj w toku rokowań (negocjacji) pro­wadzonych między zainteresowanymi państwami na i konferencjach międzynarodowych, dwustronnych i  wielostronnych.Konferencje międzynarodowe prowadzone są we­dług pewnych tradycyjnie przyjętych zasad. A za­tem odbywają się z reguły na obszarze państwa, które zaprasza na konferencję. Delegat tego państwa jest z reguły przewodniczącym konferencji (nie do­tyczy to konferencji zwoływanych pod auspicjami ONZ lub innych organizacji międzynarodowych). Obrady toczą się na posiedzeniach plenarnych i w komisjach. Uczestnicy konferencji powinni wykazać się pełnomocnictwami wystawionymi w odpowied­niej formie.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

PARAGRAFOWANIE

Samo parafowanie polega na złożeniu przez pełnomocników pod uzgodnionym tekstem umowy nie podpisów, lecz pierwszych liter imienia i nazwiska, tzw. paraf. Właściwe podpisanie umowy następuje później, często wykonują to oso­by na wyższym szczeblu hierarchii państwowej, np. ministrowie spraw zagranicznych, gdy rokowania prowadzili ambasadorowie.W kręgu państw europejskich dawane umowy mię­dzynarodowe sporządzane były w języku łacińskim, wieku XVIII i XIX przyjął się zwyczaj sporządzania umów w języku francuskim, który w tym [ okresie osiągnął rangę języka dyplomatycznego. Obecnie w praktyce dyplomatycznej język francuski wypierany jest przez język angielski — poczynając od traktatu wersalskiego, w 1919 r., który spisano w językach: francuskim i angielskim, jako auten­tycznych.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

UMOWY DWUSTRONNE

Umowy dwustronne sporządzane są z re­guły w dwóch językach (np. umowy polsko-węgierskie w języku polskim i węgierskim), przy czym każde państwo otrzymuje egzemplarz umowy we własnym języku i na egzemplarzu tym — zgodnie z tak zwaną zasadą alternatu — dane państwo fi­guruje na pierwszym miejscu. Karta Narodów Zjed­noczonych spisana została w pięciu językach: angiel­skim, rosyjskim, francuskim, hiszpańskim i chiń­skim, przy czym wszystkie teksty są dokumentami równoprawnymi, określanymi w języku prawniczym jako autentyczne.Drugą fazą w procedurze zawierania umów mię­dzynarodowych jest ratyfikowanie umów, czyli za­twierdzanie ich przez głowy państw, które są stro­nami umowy.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

ORGAN RATYFIKUJĄCY

W Polsce organem ratyfikującvm wypowiadającym umowy międzynarodowe jest Rada Państwa. Do jej kompetencji należy także wy­stawianie pełnomocnictw do podpisania umów wy­magających ratyfikacji. Polityczne znaczenie raty- ikacji zwiększało się w sposób istotny wraz z prze­kształcaniem się dawnych monarchii absolutnych na monarchie konstytucyjne i na system rządów parla­mentarnych. Stała się ona ważnym instrumentem,za pomocą którego parlamenty burżuazyjne uzyska­ły poważny wpływ na politykę zagraniczną prowa­dzoną przez głowę państwa i rząd. W konstytucjach zastrzegano bowiem, że ważniejsze umowy między­narodowe (traktaty przymierza, traktaty pokoju, u- mowy nakładające ciężary na obywateli, umowy handlowe) mogą być ratyfikowane przez głowę pań­stwa jedynie za uprzednią zgodą parlamentu.

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂

W KONSTYTUCJACH

Tak więc konstytucja Stanów Zjednoczonych stanowi, że prezydent ratyfikuje traktaty międzynarodowe za zgodą 2/3 Senatu. W świetle angielskiego prawa konstytucyjnego władza sprawowana jest zgodnie z formułą „król w parlamencie”. Oznacza to, że bez zgody parlamentu król nie może podejmować żad­nych aktów urzędowych, a więc także zawierać u- mów, które by ograniczały w jakikolwiek sposób prawa obywateli. W konstytucjach innych państw burżuazyjnych wymieniane są zazwyczaj rodzaje ; ważniejszych umów międzynarodowych, których ra­tyfikacja nie może nastąpić bez zgody parlamentu (takie postanowienia zawierała m.in. polska konstytucja z 1921 r.).

Witaj na moim blogu! Jestem studentką kierunku kultura w mediach i komunikacji na Uniwersytecie w Częstochowie. Dziedzina mediów to ogromna część mojego życia, dlatego postanowiłam założyć tego bloga. Jeśli podobają Ci się wpisy jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania wpisów 🙂